over het onderwerp zelfverdoving

Vandaag een blog over een iets minder luchtig onderwerp dan de afgelopen periode. Vandaag heb ik een blog voor jullie over zelfverdoving. Dit klinkt misschien als iets wat niet op jou van toepassing is, maar geloof me ik denk dat vrijwel iedereen in bepaalde mate aan zelfverdoving doet, dus ook jij.

Momenteel lees ik, Astrid, het boek de moed van imperfectie van Brené Brown. Als je het boek nog niet hebt gelezen doe dit dan zeker, want het is echt een enorme aanrader. Een interessant stuk in het boek vind ik het onderwerp zelfverdoving. Dit is namelijk iets wat ik vaak terug zie bij mensen die oncontroleerbare eetbuien hebben, juist niet meer eten of overmatig, misschien wel obsessief sporten. In deze blog wil ik mijn inzichten aan de hand van het boek gecombineerd met mijn eigen ideeën hierover met jullie delen en jullie voorzien van praktische tips om dit te stoppen.

Laten we beginnen met het begrip zelfverdoving, wat is en hoe zetten mensen dit in. Zelfverdoving is een soort afweermechanisme om beter om te kunnen gaan met lastige emoties (zoals angst, schaamte, verdriet, wanhoop, teleurstelling, somberheid, onrust etc.). Of misschien beter gezegd een manier om deze emoties te verzachten of ze diep weg te stoppen. Of zoals Brené Brown het omschrijft, de scherpe kantjes eraf te halen. Eigenlijk is het dus niet echt een manier om ermee om te gaan, want je kiest er namelijk, soms volledig onbewust, voor om er niet mee te dealen. In plaats van te dealen met de vervelende emoties stort je je volledig op iets anders, om het nare gevoel maar niet te hoeven ervaren.

Zelfverdoving kan zich op ontzettend veel manieren uiten en dit is voor iedereen anders. Sommige mensen storten zich op hun werk en zijn alleen nog maar bezig met werk. Anderen eten hun emoties weg. Weer anderen sporten overmatig. En anderen drinken hun emoties misschien wel weg met alcohol. Deze lijst is natuurlijk niet limitatief, er zijn nog veel manieren van zelfverdoving te bedenken waarin mensen zich storten om maar niet te hoeven omgaan met nare emoties. Als je het zo bekijkt heeft dit een zeer nauw verband met verslaving. Brené Brown zegt hier het volgende over:

  1. De meeste mensen vertonen (bewust of onbewust) gedrag dat helpt gevoelens van kwetsbaarheid, pijn en onbehagen te dempen.
  2. Verslaving kan worden beschreven als het chronisch en dwangmatig dempen van gevoelens.
  3. Wij kunnen emoties niet selectief dempen. Wanneer we de pijnlijke emoties dempen, dempen we ook de positieve.

Punt 3 hiervan vind ik persoonlijk een heel interessant punt, want dit betekent dat we ook niet volledig kunnen genieten van de fijne, gelukkige emoties en ervaringen. Volgens mij streeft iedereen een gevoel van geluk en blijdschap na (volgens Brené zijn dit 2 verschillende dingen, maar hier kom ik in een andere blog nog eens op terug). Het schrijnende is dat er een hele grote groep mensen is die voortdurend de nare emoties onderdrukken door zelfverdoving. Wat dus automatisch betekent dat al deze mensen ook niet echt gelukkig kunnen zijn. Dit grijpt mij persoonlijk enorm aan. Niet alleen door de impact hiervan op de maatschappij, maar ook omdat ik het zelf heb ervaren en weet dat het waar is.

Natuurlijk is niemand altijd blij en niemand ervaart altijd geluk, dat is simpelweg onmogelijk. Toch heb je mensen die meer geluk ervaren dan anderen, simpelweg omdat ze op een andere manier met hun emoties omgaan. Dit wil jij natuurlijk ook! Wat kan jij dan doen om ook meer geluk ervaren hoor ik je denken.. Ik heb niet het antwoord op al je vragen, maar wel heb ik een aantal praktische tips die je hierbij kunnen helpen.

Stap 1. Besef je dat het leven niet altijd alleen maar leuk en fijn kan zijn en erken en accepteer dat moeilijke periodes erbij horen.

Stap 2. Weet dat je niet alleen bent in je lijden. Vaak helpt het ook om je lastige ervaringen of gevoelens met anderen te delen. Zelfs als dit, nee juist als dit, ervaringen of gevoelens zijn waar je je misschien voor schaamt.

Stap 3. Beoefen dankbaarheid (hoe komt in een latere blog terug).

Stap 4. Druk op de dipknop en zorg voor nieuwe moed door het toepassen van de “LOLJAS” methode. Het advies is om dit in elk geval elke avond te doen, maar tussendoor op de dag kan het ook helpen.

L =         Heb je vandaag de drank/sigaretten/het overmatig eten/… Laten staan? (Vul hierbij in wat jij gebruikt om je gevoelens te dempen.)

O =        Heb je vandaag geen emoties opgekropt?

L =         Heb je vandaag voldoende lichaamsbeweging gehad?

J =          Wat heb je vandaag voor jezelf gedaan?

A =        Wat heb je vandaag voor anderen gedaan?

S =         Super! (Noem iets positiefs wat vandaag is gebeurd.)

 

Als je bovenstaande stappen volgt leer je om te gaan met je vervelende emoties en je patronen te herkennen. Als je je bewust bent van je patronen herken je ze op het moment dat ze worden getriggerd en kan je er voor kiezen om er anders mee om te gaan. Wat mij hierbij helpt is het doen van een korte meditatie of ademhalingsoefening om te onderzoeken welke emotie ik ervaar, waar het vandaan komt, hoe het komt en dan kan ik daarna bewust beslissen hoe ik hiermee om kan gaan.

Ik hoop dat jullie hier wat aan hebben en ben ontzettend benieuwd of jij het toepassen van zelfverdoving bij jezelf herkent en of je met bovenstaande stappen gaat oefenen om je patronen te doorbreken. Laat je het mij weten in de reacties hieronder?

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte van nieuwe blogs!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.